چگونه یارانه (سوبسید) آرد ونان را حذف کنیم؟
استراتژی های دولت های ایران در مواجهه با موضوع نان چگونه بوده است:
- سرکوب نرخ نان:
به هیچ وجه اجازه ندهیم نرخ نان افزایش یابد چون به مصرف کننده فشار وارد میشود! غافل از اینکه این فشار تولید کننده را زله ونان را ضایع کرده است
۲- سبک سازی وزن چانه:
طی چند دهه گذشته هرگاه دولت ها با اعتراضات شدید نانوایان مواجه می شدند برای این که اعتراضات به اعتصاب تبدیل نشود با موافقت رئیس جمهور وقت - وزیر بازرگانی یا صمت طی توافقی نانوشته ! با هیئت مدیره اتحادیه ها وزن چانه را مقداری کاهش می دادند تا شاید بخشی از فشارها روی خود را کمتر سازند .
این روند باعث شد که وزن چانه نان در سیستان وبلوچستان از یک و نیم کیلو به یک کیلو تنزل یابد ! و وزن چانه تافتون و لواش در سایر استان ها از ۲0۰ گرم به ۱0۰ گرم تا ۱۲۰ گرم برسد و رسما به امضای استانداران : شیراز - هرمزگان - خوزستان - بوشهر و کهگیلویه و بویراحمد و ... وجاهت قانونی بیابد!
وقتی وزن چانه کاهش یافت نانوا میخواهد مشتری متوجه کاهش وزن نشود ! به همین دلیل از فردا چانه را پهن تر و نازک تر می کند!
برای اینکه بشود چانه ۱۲۰ گرمی را شبیه چانه ۲۰۰ گرمی نشان داد ! دیگر نمیتوانیم تخمیر دیروز را داشته باشیم چون خواب زیاد باعث تضعیف شبکه گلوتنی خمیر وپارگی نان می شود.
دومین خطر : کاهش زمان پخت نان از ۱۲۰ ثانیه به ۲۰ ثانیه است.
خمیری که وزن چانه آن کوچک شده و پهن و نازک شود دیگر نمی تواند مثل دیروز داخل تنور بماند چون جزغاله می شود پس دومین ضربه به نان سقوط زمان پخت است که دیگر نشاسته آرد فرصت ژلاتیناسیون (تخلخل یا اسفنجی شدن بافت نان) پیدا نمیکند .
- ۳-سقوط تخمیر
وقتی نانوا بخواهد نان را پهن ونازک سازد دیگر نمی تواند مثل دیروز به خمیرش استراحت دهد چون استراحت دهی باعث تضغیف شبکه گلوتنی خمیر وپارگی نان می شود لذا زمان خواب سقوط کرده و خمیر به جای این که داخل قدح تخمیر شود داخل شکم ما تخمیر می شود که منجر به نفخ شکمی - بیماری های گوارشی و مصرف قرص ... می گردد.
که طبق تحقیقات به عمل امده فقط در سال ۸۵ حدود ۷۵۰ میلیون قرص رانیتیدین در کشور توزیع شده است چون یک قرص نان نتوانسته کار خود را در بدن به درستی ایفا نماید! ومارا سراغ قرصهای شیمیایی فرستاده است !
۳-ساکت سازی نانوایان
وقتی سرکوب نرخ و سبک سازی چانه جواب نداد راه حل سوم ساکت سازی نانوایان با یک نرخ ناقص و تحمیلی است. مثلاً در آغاز ریاست جمهوری آقای روحانی در سال ۱۳۹۲نرخ نان ۳۵ درصد افزایش یافت ولی همزمان نرخ آرد هم ۲۰ درصد افزایش یافت یعنی عملا نرخ نان ۱۵ درصدافزایش یافت یعنی هیچ! !